Wnioskodawcą, wspólnie z wicewojewodą mazowieckim Patrykiem Fajdkiem, był prezydent Radosław Witkowski, który podkreślił, że jest to wyraz uznania dla dorobku Józefa Grzecznarowskiego oraz jego wkładu w budowę nowoczesnego samorządu i infrastruktury miejskiej. „Działalność Józefa Grzecznarowskiego stanowi przykład odpowiedzialnej służby publicznej, opartej na trosce o dobro wspólne, solidarności społecznej oraz dążeniu do poprawy jakości życia mieszkańców” – napisano w stanowisku Rady Miejskiej.

Józef Grzecznarowski pełnił funkcję Prezydenta Radomia w latach 1927–1930 oraz 1938–1939. W tym czasie realizował szeroki program modernizacji miasta. Z jego inicjatywy powstały m.in. wodociągi wraz z wieżą ciśnień na Glinicach, ujęcia wody i stacja pomp przy ul. Filtrowej, kanalizacja miejska oraz infrastruktura energetyczna i gazowa. W okresie jego działalności rozwijało się również budownictwo mieszkaniowe, powstawały szkoły oraz obiekty użyteczności publicznej, w tym Dom Robotniczy przy Placu Jagiellońskim – obecnie siedziba Teatru Powszechnego w Radomiu.

Jako poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wspierał rozwój gospodarczy Radomia, przyczyniając się m.in. do realizacji połączenia kolejowego z Warszawą oraz lokalizacji nowoczesnych zakładów przemysłowych, takich jak fabryka obuwia „Bata” i zakłady telefoniczne „Ericsson”.

W czasie II wojny światowej został aresztowany przez okupacyjne władze niemieckie i przebywał w obozie koncentracyjnym. Po jej zakończeniu aktywnie uczestniczył w odbudowie życia społecznego i gospodarczego miasta. Był założycielem i wieloletnim prezesem Radomskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, przyczyniając się do rozwoju budownictwa mieszkaniowego i powstawania nowych osiedli.