Tomasz Tyczyński, dyrektor Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli:
Chodziłem na wagary i choć nie byłem zbyt pilnym uczniem, to nie opuszczałem lekcji w sposób nagminny. A gdzie spędzałem ten czas? W czasach liceum zazwyczaj chodziliśmy do kina Hel na przedpołudniowe seanse. Wtedy puszczali naprawdę dobre filmy. Czasem graliśmy w piłkę. Ale nigdy nie było takiego wałęsania się bez sensu.

Beata Drozdowska, dyrektorka Klubu Środowisk Twórczych i Galerii ?Łaźnia?:
Oczywiście, że chodziliśmy na klasowe wagary. Zazwyczaj spędzaliśmy je w Kosowie w tamtejszym lasku. Ale mam wrażenie, że wszystko odbywało się o wiele spokojniej niż to jest obecnie.

Rafał Czajkowski, sekretarz Miasta Radomia:
Nie chciałbym być popularyzatorem chodzenia na wagary, ale dzień wagarowicza był tak wyjątkowym czasem, że wagarowaliśmy wtedy całą klasą. Staraliśmy się wychodzić bez nauczyciela. Najczęściej ten czas spędzaliśmy w lesie w Kosowie. Wtedy to były zupełnie inne czasy niż teraz, nie było tylu atrakcji, a największą przyjemność sprawiało wspólne spędzanie czasu.

Agnieszka Mąkosa, dziennikarka Telewizji Dami:
Czasami chodziłam na wagary, chociaż niezbyt często. Ale dzień wagarowicza spędzałam z klasą poza szkołą. Chodziliśmy wtedy do parku albo do kogoś do domu. Wszystko było uzależnione od sytuacji i pogody.